Nou daar zit ik dan weer achter mijn pc. Lekker berichtje schrijven over hoe het nou eigenlijk met mij gaat hier. Want dat is natuurlijk waar ik deze weblog voor gemaakt hebt. Maar nu wil ik het eens echt gaan gebruiken. Natuurlijk heb ik jullie altijd al op de hoogte gehouden van hoe het nou met mij gaat en hoe alles hier aan toe gaat maar nu zal ik ook echt eens laten weten hoe ik mijn voel. Niet hoe jij je erover voelt, niet hoe mijn vrienden zich hier voelen en niet hoe mijn ouders zich voelen… Nee hoe ik mij voel.
Deze intro is een soort van disclaimer. Ik heb hier de mogelijkheid om nog een jaar te blijven. Jep dacht ik toen ik dat hoorde wat ongelofelijk gaaf! Maar toen kwam het. Overal en overal krijg je kritiek, opinies en hun ideen. Mijn vrienden hier willen natuurlijk dat ik blijf. Ik heb erg geluk gehad met de mensen hier en heb in mijn tijd hier hele goede vrienden gemaakt. Hoewel dat misschien voor sommige mensen raar lijkt heb ik in een korte tijd veel met deze mensen meegemaakt. Dan aan de andere kant heb ik jullie in Nederland zoals mijn pappie en mammie die mij terugwillen en de rest van mijn familie en vrienden. Een dillema? jazeker.
Nou voordat ik verder ga wil ik laten weten dat dit compleet mijn opinie is en mijn leven. Keuzes die ik maak zijn dus keuzes die ik maak en ideen zijn de dingen die in mijn hoofd rondspoken. Daarom vraag ik ook dat iedereen met respect reageert en HUN opinies geeft zonder mij onder druk te zetten. Want dat is namelijk het probleem. Telkens als ik hier over zit te tobben zijn er zoveel mensen die druk op mij zetten en mij een kant op willen gooien waar ik niet zeker weet of ik gelukkig zal zijn.
Maargoed wat technische details. Als ik hier blijf wordt ik volgend jaar een senior (laatste jaar) en kan ik 3 seizoenen sporten wat ik zoals jullie allemaal wel gelezen hebben ongelofelijk geweldig vind. Ook heb ik hier dan een hele goede kans om volledig betaald onderwijs te krijgen op een amerikaanse universiteit aangezien mijn cijfers heel goed zijn en mijn zogenaamde ACT score een 28 is wat mij heel veel kansen geeft. Als ik terug ga naar Nederland heb ik 2 jaar van heel goed TVWO onderwijs over en kan ik daarna naar een nederlande universiteit gaan. Ook kan ik dan proberen nogsteeds naar een amerikaanse uni te gaan alleen wordt het dan heel moeilijk en gaat het veel geld kosten.
Het probleem is dat ik geen idee heb wat ik wil doen, en ik weet dat deze kans een kans is die ik de rest van mijn leven niet meer ga krijgen. Wat iedereen ook zegt dat ik later nog steeds naar Amerika kan nooit meer op deze manier en met deze kansen dus probeer mij dat niet wijs te maken dat het wel zo is.
Maar ik mis mijn vrienden en familie ook zeker. Ik kijk er erg naar uit om jullie allemaal van de zomer weer te zien en gezellig te praten met een lekker biertje etc. Ik vind Nederland ook leuk en ik heb het daar ook naar mijn zin.
Dus nu zit ik met een keuze die heel erg mijn leven kan beinvloeden en jullie misschien denken een keuze die ik op een hele jonge leeftijd maak, maar dat bepaal je niet zelf. Het is niet aan mij wanneer er deuren voor je open gaan in het leven het is aan mij om de keuze te maken welke deur ik neem.
Hoe ik hoop dit op te lossen is door te gaan zitten en iedereen erbuiten houden en kijken wat mij nou gelukkig maakt. Ik wil zien waar ik mijzelf over een paar maanden een jaar of een paar jaar nou eigenlijk zie en ik hoop dat wanneer ik die keuze maak al mijn vrienden en familie (die ik altijd hard nodig hebt) achter mij staan en mij willen zien slagen in wat ik ook doe.
En weet ook dat er geen fouten keuze is waar ik ook ga ik ben omsingeld door geweldige mensen in mijn leven en daar ben ik erg dankbaar voor. Ook betekent elke keuze niet dat ik nooit meer terugkan maar dat er altijd nieuwe deuren opengaan.
Maargoed een heel verhaal dat ik nu in gebroken Nederlands heb klaargelegt. Ik wil zeker zijn dat jullie je geen zorgen om mij maken want ik ben erg opgegroeid hoe moeilijk dat ook te geloven is voor sommige mensen. Wees ook niet bang dat ik jullie nooit meer zie want dat gaat ook niet gebeuren. Wel heb ik graag jullie ideen, niet echt een mening maar misschien hulp en ondersteuning.
Heel veel kussen en knuffels and god bless you
Daan
ps. Ik zal binnenkort ook alle foto’s etc van mijn ouders bezoek plaatsen.
