Goedesmorgens deze morgen heren (en dames) van het goede leven.

Ja een quote uit het o zo bekende jiskefet. Met mijn nog steeds alles goed hier in het verre Amerika. Mijn Nederlands begint steeds slechter te worden dus mijn excuus voor de vele gramaticale en spelling fouten in mijn weblog berichten.

Vorige week vrijdag was het dan zo ver. De cross country state meet. De week daarvoor was ons team 3de in districts geworden en dat betekende dat wij met het hele team naar de state meet gingen! De donderdag met het hele team naar Kearney waar we de nacht in een hotel zouden verblijfen. Daar lekker gegeten en vroeg naar bed want in de morgen de o zo belangrijke wedstrijd.

De state meet was ongelofelijk gaaf. Er zijn ongeveer 150 hardlopers en duizenden mensen om je aan te moedigen. Veel mensen waren erbij terwijl het toch een 3 uur durende autorit is. De race was vrij moeilijk en het was erg koud buiten 2/3 graden. Mijn race was ok. Ik werd 102de dus niet slecht. Ik had veel beter gekunt alleen door de kou had ik ernstig veel last met ademhalen (ik moest vrij hevig geondersteund worden toen ik finishde. Mijn tijd in state was  20,14 vergeleken met mijn tijd in district was dit erg langzaam. Mijn district tijd was 18.34 mijn persoonlijk record.

Maargoed dat betekende ook het einde van het xc seizoen, en nu is het tijd voor basketball. Al een paar open gyms gehad en wat met de coach gepraat. Ik zit waarschijnlijk in het varsity team waar ik ongelofelijk blij mee ben. Het gaat erg gaaf worden dit jaar en ik hoop dat we het basketball team ook naar state kunnen brengen!

Maargoed voorderest niet heel erg veel te vertellen alles gaat hier zo z’n gangetje.

Kus daano